"جـِیـن" دوازده سال داشت. در درس های مدرسه اش موفق بود و همیشه نمره های خوبی میگرفت و هیچ غصه ای در دل نداشت.

یک روز خواننده ی دوره گردی به دهکده شان آمد. "جین" خوب نگاهش میکرد: یک پسر جوان که حدوداً بیست و سه ــ چهار ساله بود. هم مدرسه ای هایش که چند سال از او بزرگتر بودند باهم زیر لب پچ پچ می کردند:

ــــ خیلی خوش قیافه است!

            خواننده ی دوره گرد یک ماه آنجا ماند و هر روز غروب کنار کافه ای گیتار می زد و با صدای خوشی آواز می خواند و هر روز همان موقع هم "جین" به آنجا می رفت و او را می دید. "جین" تمام آوازهای او را حفظ کرده بود و اغلب می خواند. او احساس عجیبی داشت که تا آن روز برایش ناآشنا بود. دوست داشت که تمام ساعتهای روز را کنار کافه بماند و خواننده را ببـیند و صدایش را بشنود. یک ماه بعد خواننده ی دوره گرد رفت و "جین" احساس دلتنگی میکرد. هنوز آن احساس عجیب با او بود و او اسم این احساس را نمی دانست و بطور غیرعادی هم خجالت می کشید در موردش از کسی چیزی بپرسد.

روزی شنید که خواهرهایش با دخترخاله هایش پچ پچ می کنند و آنجا بود که او اسم آن احساس را فهمید؛ اسمش «عشق» بود.

چند ماه بعد پسرعموی شانزده ساله اش برای دیدنشان به دهکده آمد. پسرعمو با "جین" مهربان بود. او را مدرسه می برد و شب ها بعد از انجام تکالیف مدرسه ی "جین" با او حرف می زد و او را می خندانید. امّا پسرعمو دو ماه بعد رفت، و بعد از رفتنش "جین" به خود گفت:

ــــ من عاشقش شدم!

روزها مثل برق و باد می گذشت تا اینکه سال تحصیلی جدید هم شروع شد و او به مدرسه بازگشت.

وقتی وارد کلاس شد دید خانم معلّم مهربانشان در جای همیشگی خود نیست و به جای او یک معلّم جدید آمده.

او خود را "آقای والتر" معرفی کرد و گفت معلّم جدیدشان است.

            "جین" احساس می کرد برای رفتن به مدرسه بیقرارتر شده است و وقتی هم در کلاس درس می  نشست  تمام هوش و حواسش به آقای معلم بود. خیلی نگذشت که کشف کرد عاشق او شده!

            سه سالی گذشت و همچنان "آقای والتر" معلّمشان بود و "جین" هم هنوز به او علاقه داشت امّا می ترسید که کسی این راز را بفهمد؛ هرچند دوستان صمیمی اش ماجرا را می دانستند.

ولی "آقای والتر" همان سال ها ازدواج کرد و برای همیشه از آن دهکده رفت.

"جین" برای اولین بار در زندگیش بود که شکست را تجربه می کرد. از غم و دلشکستگی داشت از پا در می آمد و با اینکه دوستانش سعی داشتند او را دلداری دهند امّا بی فایده بود.

"جین" بزرگ تر و بزرگ تر شد؛ به دانشگاهی در شهر رفت و درسش را تمام کرد و همانجا هم ماندگار شد.

در زندگیش آدم های زیادی آمدند و رفتند ولی هیچ کدام از آنها به "جین" علاقمند نشدند. عشق او به آنان همیشه یکطرفه بود!!

دوستانش، یکی یکی عاشق شدند و ازدواج کردند. و او روز به روز افسرده تر می شد. همیشه از خود می  پرسید: «کاش بفهمم چطور یک زن و مرد به هم علاقه مند می شوند؟ کاش من هم یک روز به این عشق دست پیدا کنم!»

مادربزرگ "جین" در شهر زندگی میکرد و بیمار بود و حالش هم رو به وخامت گذاشته بود.

مادربزرگ به او تلفن زد : « دخترم..... میخواهم ببـینمت.»

            "جین" به دیدنش رفت و یک سبد گل بزرگ هم برایش برد. آن دو باهم درباره ی خیلی چیزها صحبت کردند تا اینکه "جین" از او پرسید:

ــــ مادربزرگ؟ چطور دو نفر بهم علاقه مند می شوند؟

مادربزرگ خندید و جواب داد:

ــــ برای چی این سوال رو می پرسی دخترم؟

"جین" واقعیت را به او گفت. مادربزرگ در حالیکه چشم هایش برق می زد لبخند زنان به او گفت:

ــــ خوب.... من و پدربزرگت اینطور بهم علاقه مند شدیم که او یک روز به من ابراز محبت کرد و من هم قبول کردم....

"جین" با افسردگی گفت:

ــــ ولی کسی عاشق من نیست!

مادربزرگ با همان لبخند که حالا شکوفا تر شده بود گفت:

ــــ چرا جین!......یکی هست....

"جین متعجب و مشتاق پرسید:

ــــ کی؟!

مادربزرگ مرموز جواب داد:

ــــ خدا!

"جین" اخمی کرد و با پوزخند گفت:

ــــ خدا؟ عاشق من است؟!......امّا من از عشق خدا حرف نمی زنم....

مادربزرگ باز هم لبخندی زد سپس به نوازش موهای او پرداخت و گفت:

ــــ بله عزیزم، این رو می دونم؛ امّا چیزی که تو به اون احتیاج داری یک عشق زمینی نیست.....عشقی که بـین زن و مردی اتفاق میفته....عشقی که تو قبل از هر چیز به اون احتیاج داری، یک عشق آسمانیه..... دنبال این باش!

چند روز بعد مادربزرگ مرد.

او قبل از مرگش برای نوه اش هدیه ای آماده کرده بود. وقتی پرستار مخصوص مادربزرگ هدیه را به دست " جین" می داد، او هم لبخند می زد و هم اشک می ریخت.....

با قلبی دردمند در جعبه ی هدیه را گشود و در آن چیزی دید که خیلی گیجش کرد: یک صلیب!

"جین" هر روز به پارکی که نزدیکی محل سکونت مادربزرگش بود می رفت و در حالیکه به صلیبش می نگریست به آخرین حرف های مادربزرگ فکر می کرد:

چیزی که تو به اون احتیاج داری یک عشق زمینی نیست.....عشقی که بـین

زن و مردی اتفاق میفته....عشقی که تو قبل از هر چیز به اون احتیاج داری،

        یک عشق آسمانیه..... دنبال این باش!

یک روز "جین" احساس کرد معنای حرف او را تا حدودی می فهمد:« عشق آسمانی....» و در دل آرزو کرد:«خدایا! این عشق رو به من نشون بده.» هرچند امیدی به وقوع آن نداشت....

همان شب در حالیکه صلیبش را در دست گرفته بود به خواب رفت و رویایی دید...

او خود را در یک بیمارستان بزرگ و مجهز یافت و دید قلبش را در دست گرفته و قلبش پر از زخم های عمیق و کشنده بود. به طرف هر پزشکی که می رفت با تأسف برایش سری تکان می دادند و می گفتند:

            ــــ متأسفیم خانم، ما نمی توانیم کاری براتون انجام بدیم...

"جین" با خودش اندیشید: «چقدر بی احساسند.» و نزدیک بود گریه کند.

            به تمام طبقه ها رفت و به تمام اتاق ها سرک کشید ولی بی فایده بود؛ او داشت می مرد و در آن بیمارستان بزرگ و مجهز هیچ کس نبود که بتواند قلب زخمی او را «شفا» دهد.

همانطور که داشت می رفت چشمش به در اتاق کوچکی افتاد. روی در نوشته شده بود:

« بیایید نزد من»

نگاهی به اطراف انداخت. ظاهراً کسی به آنجا توجهی نمی کرد. همه در حال تردّد بودند و حتّی برای لحظه ای هم جلوی آن در توقف نمی کردند.

"جین" دوباره نوشته ی روی در را خواند و وسوسه شد که به داخل اتاق برود....

با قدم هایی سست و لرزان به سمت اتاق رفت و در زد و داخل شد:

جوانی آنجا بود. با دیدن او لبخند شاد و پرمحبتی زد و پرسید:

ــــ آمدی اینجا جین؟!

و در حالیکه دستش را به طرف او دراز می کرد نگاهی به دستش انداخت:

ــــ پس بالاخره تصمیم گرفتی قلب زخمیت را بدی به من؟!

"جین" اما نامطمئن پرسید:

ــــ شما می تونید قلب من و شفا بدید؟

جوان لبخندی زد و سرش را تکان داد و به سمت او آمد."جین" با دیدن دستهای او ناگهان وحشت زده یک قدم به عقب برداشت چون دستهای او سوراخ عجیبی داشت. اما نگاه مرد دوستانه و با محبت بود و "جین" فهمید که او متوجه حرکت سریعش شده ولی به روی خودش نیاورده. جوان با دستهای سوراخ شده اش قلب او را در دستانش گرفت و "جین" دید قلبش میان دو دست جوان مخفی شد. لحظه ای بعد او دستانش را گشود...

"جین" چشمهایش را چند بار مالید ولی حقیقت داشت: قلبش شفا یافته بود!

متعجبّانه جیغ کشید:

ــــ چطوری این کارو کردید؟

جوان در حالیکه با لبخندی صمیمانه قلبش را به او پس می داد نجواکنان گفت:

ــــ با محبت و روح خداوند!

"جین" از این جواب بیشتر تعجّب کرد و جوان هم این را فهمید؛ به او گفت:

ــــ بیا اینجا تا چیزی را به تو نشان بدم.

و دستش را گرفت و او را به طرف پنجره ای برد...

چیزی را که می دید نمی توانست باور کند...

در آن سوی پنجره مردی را روی صلیب می دید... صلیبی شبیه همانی که مادربزرگ به او هدیه داده بود. مرد غرق در خون بود و چهره اش از شدت زخم و خون قابل تشخیص نبود. ناله می کرد. "جین" احساس کرد دردش بسیار سخت و طاقت فرسات. زیر لب نالید:

ــــ وای! خداوندا! خیلی زجر می کشه و من هیچ کاری نمی توانم برایش بکنم!

مرد سرش را به سختی بلند کرد و با صدایی که از درد می لرزید امّا پرمحبت بود گفت:

ــــ تمام دردی که من می کشم برای تو قلب زخمی توست..... چونکه دوستت داشتم بار تو رو تا به اینجا حمل کردم تا تو و قلب زخمیت از زخمهای من شفا پیدا کنید..... تا روح مرده ت با روح من زنده بشه....

            از اشکهای داغی که بر گونه هایش روان بود از خواب پرید. بی درنگ نگاهی به صلیبی که هنوز در دستش بود کرد و زیر لب گفن:

ــــ حالا فهمیدم!....فهمیدم که از چه عشق آسمانی حرف می زدی مادربزرگ!....کاش میدونستی که من آن را پیدا کردم!....

            از آن روز به بعد کسی "جین" را دیگر افسرده و غمگین ندید.

او خوشحال بود و شادی و آرامی که روح او را لبریز کرده بود دنیای اطرافیانش را هم روشن می ساخت.

حالا دیگر دنبال عشق نبود، بلکه به آن دست یافته بود و همه را در آن عشق و محبت سهیم می کرد....

            سرانجام چند سال پس از آن رویا زمانی که "جین" معنای عشق را به درستی درک کرده بود به مردی علاقمند شد و آن مرد هم متقابلاً به او. و آن دو باهم ازدواج کردند و تا پایان عمرشان در کنار یکدیگر شاد و خوشبخت بودند.

                       *****